Kolekcja: Le Bon Marché - Kolekcja Eugène Dubillon

Odkryj kolekcjonerskie przedmioty związane z Le Bon Marché z prywatnej kolekcji Eugène’a Dubillon, w tym ilustrowane karty reklamowe, katalogi i osobiste pamiątki rodzinne. Przedmioty te pozwalają zajrzeć w historię paryskiego domu towarowego i życie rodziny Dubillon.

Zapoznaj się z poszczególnymi ofertami, aby sprawdzić datę, wymiary, stan zachowania i dołączoną dokumentację każdego przedmiotu. Poniżej Bruno Dubillon własnymi słowami opowiada o więzi swojej rodziny z Le Bon Marché.

Wszystkie tutaj zaprezentowane przedmioty pochodzą z prywatnej kolekcji Louisa Eugène’a Dubillon, który w 1895 roku rozpoczął karierę w paryskim domu towarowym Le Bon Marché jako sprzedawca, a następnie awansował na dyrektora firmy, w której pracował aż do przejścia na emeryturę w 1937 roku.

Ta wspaniała kolekcja jest podzielona na sekcje:

1 Przedmioty osobiste Eugène’a i Jeanne Dubillon

2 Zestawy kart reklamowych zebranych przez Eugène’a

Osobisty przekaz Bruno Dubillon

Nazywam się Bruno Dubillon i jestem prawnukiem Eugène’a Dubillon. Nasza rodzina mieszka w Paryżu od co najmniej siedmiu pokoleń. Mój pradziadek Eugène rozpoczął pracę jako sprzedawca w dziale pościeli w Le Bon Marché w 1895 roku; później został dyrektorem całego działu tekstylnego, obejmującego odzież, tekstylia domowe, artykuły krawieckie i bieliznę. W tamtym czasie branża ta przynosiła ogromne dochody, ponieważ wszystkie kobiety miały pewne umiejętności krawieckie. To właśnie w Le Bon Marché poznał swoją żonę, Jeanne Legrain — *Meilleure Ouvrière de France* (Najlepsza Rzemieślniczka Francji) w dziedzinie krawiectwa i *première main* (głównej krawcowej) w domu haute couture — która przychodziła do sklepu w poszukiwaniu materiałów.

Oczywiście podczas I wojny światowej (1914–1918) zostali rozdzieleni; mój pradziadek służył w siłach powietrznych, co było jego pasją. Mieli pierwszego syna, Roberta, a następnie córkę o imieniu Madeleine (która zmarła w wieku dwóch lat), kolejną córkę, również o imieniu Madeleine, i wreszcie Pierre’a.

Jak widać, Le Bon Marché stosował w tamtym okresie niezwykle zaawansowane strategie marketingowe, aby budować lojalność klientów. Przy każdym zakupie rozdawano dzieciom „chromos” (kolekcjonerskie karty reklamowe); dzieci nie mogły się doczekać, aż ich rodzice wrócą do sklepu, by móc uzupełnić swoje zestawy. Dlatego kompletne kolekcje są tak rzadkie: albo rodzice nie wracali od razu i nowe kolekcje zajmowały ich miejsce, albo dzieci zrywały lub gubiły karty. Co więcej, wszystkie pozostałe przedmioty w tej kolekcji są rzadkie — jeśli nie unikatowe.

Starzeję się i nie mam dzieci ani innych członków rodziny zainteresowanych zachowaniem tego dziedzictwa.

Byłoby dla mnie wielką przyjemnością przekazać wam naszą historię; jest ona częścią naszego dziedzictwa rodzinnego, ale także narodowego, biorąc pod uwagę, jak domy towarowe odmieniły życie nas wszystkich. Dziękuję za zainteresowanie tym rozdziałem historii Le Bon Marché i mojej rodziny.

Z poważaniem,

Bruno Dubillon